Mijn rondreis door Roemenië eindigde met een dag in Boekarest. Of eigenlijk was het een halve dag, want een groot deel van de ochtend ging op aan ontbijten, uitchecken en van Predeal naar Boekarest rijden. Niet zoveel tijd dus, maar we maakten er het meeste van. In deze blogpost deel ik mijn wandelroute langs bezienswaardigheden in het centrum van Boekarest, plus een paar bezienswaardigheden buiten het centrum.
Ook naar Roemenië? Hier vind je mooie reizen naar dit bijzondere land.
Dorpsmuseum
Oorspronkelijk was het plan om het Dorpsmuseum (Muzeul Satului) aan de rand van Boekarest te bezoeken. Het ligt aan de Kiseleffweg (waarop ook de Roemeense Arc de Triomphe staat) en we reden er uiteindelijk alleen langs op weg naar het centrum van Boekarest. Anders zouden we namelijk wel heel weinig tijd over houden om de bezienswaardigheden in Boekarest te bekijken voordat we terug zouden vliegen van Boekarest naar Nederland.
Het schijnt wel een erg mooi museum te zijn, mede omdat het aan een meer ligt: het Herăstrăumeer. Daar zijn 300 plattelandsgebouwen uit heel Roemenië neergezet. Ze dateren van de 17e tot de 19e eeuw. Dus als je meer tijd hebt in Boekarest: doen!
Arcul de Triumf
Verderop aan de Kiseleffweg reden we dus over de rotonde rondom de Arcul de Triumf. Oorspronkelijk werd hier in 1878 een houten triomfboog neergezet toen Roemenië onafhankelijk werd. Na de Eerste Wereldoorlog, in 1922, kwam er een stenen versie. De huidige versie werd in 1935 gebouwd, met als voorbeeld de Arc de Triomphe in Parijs. Elk jaar op 1 december wordt er een militaire parade gehouden. De boog is 27 meter hoog.
Meer indrukwekkende gebouwen
De triomfboog zette de toon voor de volgende stop, want ook daar wachtten ons indrukwekkende, grote gebouwen. Hieronder zie je het kunstmuseum en de universiteitsbibliotheek van Boekarest.
Ook muziektheater het Roemeens Atheneum is hier te vinden. Maar het interessantst vond ik het Ministerie van Binnenlandse Zaken. Het was namelijk daar, op een balkon, dat dictator Ceaușescu zijn laatste toespraak hield tijdens de revolutie van 1989. Daarbij kwam uiteindelijk een einde aan het communistische regime in Roemenië, maar er kwamen bij de revolutie ook zo’n 1.500 mensen om het leven. Het monument dat ervoor staat heet officieel het Monument van de Wedergeboorte (Memorialul Renașterii), maar wordt in de volksmond de Aardappel genoemd. Het plein waar het op staat, heet het Plein van de Revolutie.
Het Parlementspaleis in Boekarest
Nicolae Ceaușescu heeft veel bizarre projecten ondernomen, steeds weer ten koste van de Roemeense bevolking. Het bekendste symbool van zijn grootheidswaanzin is waarschijnlijk wel het Parlementspaleis (Palatul Parlamentului). Dat was dan ook onze volgende stop. Het Parlementspaleis in Boekarest is een van de grootste gebouwen ter wereld (270x240x86 meter). En het gebouw is nog groter dan je van de buitenkant ziet, want het heeft ook nog meerdere ondergrondse verdiepingen. Ceaușescu liet er een woonwijk, een stadion en meerdere kerken, kloosters en synagogen voor slopen. Ceaușescu wilde dat het paleis alleen van Roemeens bouwmateriaal werd gebouwd. En omdat er waanzinnig veel materiaal nodig was voor dit immense gebouw, was er bijvoorbeeld een tijd lang geen marmer meer over om grafstenen van te maken.
Niet ver van dit Parlementspaleis staat inmiddels trouwens een nieuw gigantisch gebouw: de Catedrala Mântuirii Neamului oftewel de ‘Nationale Kathedraal‘ van Roemenië.
Stavropoleos-klooster
Na deze stops met de bus was het tijd om het oude centrum van Boekarest te gaan verkennen. Daarvoor liepen we de route die je ook op het kaartje boven aan deze blogpost ziet. We beginnen meteen met wat mij betreft het mooiste plekje in Boekarest: het Stavropoleos-klooster (Mănăstirea Stavropoleos) uit 1724. Het is opgericht door een Griekse monnik, die het wijdde aan de aartsengelen Michael en Gabriel. Alleen de kerk van het klooster is nog bewaard gebleven. Daarbij staat een modern gebouw met een indrukwekkende religieuze bibliotheek en iconen en muurschilderingen uit kerken die zijn gesloopt in de tijd van het communistische regime.
Dimitriuskerk
Een stukje verderop staat de St. Demetrius–Poștă-kerk (Biserica Sfântul Dimitrie–Poștă), een Roemeens-Orthodoxe kerk die is gewijd aan Dimitrius van Thessaloniki. Er staan al kerken op deze plek sinds ongeveer het jaar 1500. De huidige kerk is gebouwd vanaf 1819. In 1912 was de kerk er slecht aan toe, maar hij werd gered van de sloop en is sindsdien meerdere keren gerenoveerd.
Communismemuseum
We liepen verder door de straten van Boekarest. Daarbij kwamen we langs het Communismemuseum en we stapten even binnen. In dit museum kun je aangrijpende verhalen lezen over het leven onder het communisme, dat getekend werd door afbreuk, schaarste, honger en angst voor de geheime dienst. Natuurlijk wordt ook de afzetting van Nicolae Ceaușescu in 1989 beschreven.
La Mahala
Tijd voor een drankje! We gingen even lekker in de schaduw zitten voor een glas limonade bij La Mahala.
Curtea Veche
We konden er weer even tegenaan in de hitte en liepen naar het Oude Prinsenhof (Curtea Veche). Dat was helaas behoorlijk overwoekerd en er stonden hekken omheen. Ook het beeld van Vlad Tepes dat hier staat was helemaal ingepakt. Hier kun je foto’s zien van hoe het er ooit moet hebben uitgezien. Laten we hopen dat het er ooit weer net zo bij ligt, of misschien nog wel mooier.
Ik had deze plek graag in betere staat willen bekijken, want dit hof werd in de 15e eeuw gebouwd tijdens de regeerperiode van Vlad Țepeș (ook wel bekend als Dracula). De residentie van de vorsten van Walachije werd toen verplaatst naar Boekarest. In de 16e eeuw werd het hof op deze plek echt de kern van Boekarest, met eromheen huizen van rijke koop- en ambachtslieden. Zij werden lipscani genoemd, wat later de benaming voor dit oude stukje Boekarest werd. Je ziet deze oorsprong ook nog terug in de straatnamen, bijvoorbeeld Strada Șelari (de zadelmakersstraat).
Toen er in 1775 een nieuw hof werd gebouwd op een andere plek, ging dit het Oude Hof (Curtea Veche) heten.
Bisceria Sfantul Anton
Wat wel in goede staat verkeerde, was de kerk van Curtea Veche, de Sint-Antoniuskerk. Het is de oudste kerk van Boekarest en de enige van de vier kerken van het Oude Prinsenhof die bewaard is gebleven. De kerk wordt al genoemd in een document uit 1563. Daarna is hij nog wel meerdere keren afgebrand (o.a. door de Ottomanen en blikseminslag), ingestort (bijvoorbeeld bij een aardbeving) en verbouwd.
Hanu’ lui Manuc
De middag vorderde al aardig en we wilden nog wel ergens lunchen voordat we naar het vliegveld van Boekarest moesten gaan. En we wilden niet zomaar ergens lunchen, maar bij een van de belangrijkste bezienswaardigheden in Boekarest: Hanu’ lui Manuc. Deze herberg werd 1806 opgezet door de koopman, diplomaat en herbergier Manuc Bey – een van de rijkste grootgrondbezitters van de Balkan in die tijd.
Wat hij hier neerzette, is nog steeds in gebruik als hotel en restaurant. Maar er zijn in het verleden ook oorlogsonderhandelingen gehouden en vredesverdragen getekend. Later heette het Grand Hotel Dacia en werden er grote feesten gehouden en optredens georganiseerd.
In 1950 werd de herberg genationaliseerd en eigenlijk wilde Nicolae Ceaușescu hem in de jaren 80 van de 20e eeuw laten slopen. Dat gebeurde niet en dus kun je er nu nog komen eten. De herberg is sinds 2007 (na een slepende rechtzaak die 10 jaar duurde) weer eigendom van de familie Cantacuzino, net als voor 1950. Sindsdien is er hard gewerkt om de herberg weer zoveel mogelijk in oude staat te brengen.
Meer over Hanul lui Manuc lees je in deze blogpost over mooie restaurants in Boekarest.
Cărturești Carusel
Vanaf hier lopen we naar de mooiste boekenwinkel in Boekarest: Cărturești Carusel. Hier kun je onder andere je collectie Dracula-literatuur aanvullen. Op de bovenste verdieping is een café gevestigd.
Hanul cu Tei
Een andere oude herberg in Boekarest is Hanul cu Tei (Herberg De Lindeboom). Deze herberg is gebouwd in 1833 en heeft ook een langere naam: Bezesten de pe Ulița cea mare a Marchitanilor (herberg aan de brede koopmansstraat). Dit is de enige oude herberg in Boekarest doe nog helemaal zijn oorspronkelijke vorm heeft. Je kunt binnenlopen vanuit de straten Lipscani en Blănari.
Pasajul Macca – Villacrosse
Langs de Sfântul Nicolae Șelari-kerk liepen we naar een plek die ik in ieder geval nog wilde zien: de Pasajul Macca-Vilacrosse. Deze passage heeft een dak van geel glas en er zitten restaurantjes in. Ooit stond hier ook een herberg: Hanul Campineanu – en daar komt de naam van de passage vandaan. Herbergier Petros Seraphim gaf hem namelijk als bruidsschat aan zijn twee dochters, waarvan er eentje trouwde met Xavier Vilacrosse en de ander met Mihalache Macca. De vorm van een vork ontstond doordat bij een verbouwing van de passage in het midden van het kavel een hotel stond dat de hotelbaas niet van de hand wilde doen. Dat werd opgelost door twee gangen langs het hotel te laten lopen, met de namen Vilacrosse en Macca.
Naar de waterkant
De tijd was op! Langs het historisch museum en een sierlijk bankgebouw liepen we naar de kade waar we zouden worden opgepikt om naar het vliegveld gebracht te worden. Het was een leuke eerste indruk van Boekarest, waarbij ik de kleinere, oudere plekjes toch het leukste vond. Ik kom graag nog eens terug om meer van de stad te ontdekken!
Deze pagina kan affiliatelinks bevatten. Als jij via zo’n link iets koopt of boekt, krijg ik een kleine vergoeding. Dit gebeurt anoniem en kost jou niets extra’s. Samenwerkingen en affiliatelinks stellen mij in staat om deze website te onderhouden en jou van informatie te blijven voorzien. Meer hierover lees je in mijn disclaimer/privacyverklaring.
